ΑΠΟ ΤΟ 1972 ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΠΕΛΑΤΗ

Δύσκολο το αυτονόητο μετά την άτακτη περιπλάνηση;

Εκτυπώσιμη μορφήSend by email

Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν. Αυτό ακούσαμε προσφάτως από τον υπουργό Οικονομίας τον κύριο Γιάννη Στουρνάρα, γεγονός που κάνει την πρόβλεψη ακόμα «βαρύτερη».

Το τι κρύβει αυτή η προσέγγιση είναι ασαφές. Δηλαδή κανείς δε μπορεί να αναφέρει με ακρίβεια το τι σημαίνουν στην πράξη τα δύσκολα, τι θα φέρουν στην καθημερινότητα, τι θα φέρουν στα νοικοκυριά και τι θα φέρουν στις επιχειρήσεις. Αυτή η μεγαλειώδης ασάφεια περί του τι σημαίνουν τα δύσκολα είναι μια από τις βασικές αιτίες του σημερινού αλαλούμ που επικρατεί στην κοινωνία, την πολιτική και την οικονομία.

Αναλυτικά, Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ βιώνει μια επίθεση που αφενός δεν την γουστάρει –διότι έτσι εκπαιδεύθηκε για πολλά χρόνια-, και ο κάθε πολίτης διαπιστώνει ότι η επίθεση αυτή τον κάνει φτωχότερο, του δυσκολεύει τη ζωή τον βάζει να πληρώνει και ΚΥΡΙΩΣ αδυνατεί να κατανοήσει γιατί υπόκειται σε όλα αυτά. Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ καλείται να ασκήσει για πρώτη φορά με συνέπεια το έργο της που δεν είναι άλλο παρά το να ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ και να «πλοηγήσει» το καράβι με ασφάλεια.

Καλείται δηλαδή να κάνει κάτι διαφορετικό διότι μέχρι σήμερα κυβερνούσε ένα καράβι στον ντόκο όπου εκ των συνθηκών οι αναλαμβάνοντες το καθήκον του κυβερνείου διαχειρίζονταν χρήματα και προσλάμβαναν ναύτες και απλώς κρατούσαν το τιμόνι, δηλαδή δουλειά ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ. Ο τρίτος πόλος που δέχεται τις θλιβερές επιπτώσεις σχετικά με την ασάφεια του τι μέλλεται είναι η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και οι ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, τομέας που βάναυσα απαξιώθηκε, επλήγη από ένα κατεστημένο πρακτικής διοίκησης επί σειρά ετών και αναπτύχθηκε σε λάθος περιβάλλον, με λάθος –κάποιες φορές- πρακτικές, και ακολούθησε μια άλλη πορεία από αυτή που ακολουθούσαν οι οικονομίες και οι επιχειρήσεις άλλων χωρών.

Εδώ βρίσκονται και οι ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ που σαφώς δε θα μπορούσαν να παρεκκλίνουν της ελληνικής πραγματικότητας. Έτσι και αιτιολογείται το σαθρό φαινόμενο να ανοίγουν και να κλείνουν εταιρείες, να εισπράττονται ασφάλιστρα που έμεναν σε τσέπες, να υπάρχει εποπτεία δύο ταχυτήτων (ουσιαστική και τυπική), να κυριαρχούν αθέμιτες πρακτικές να αναφύονται επιτήδειοι, και πολλά ακόμα.

Ποια ήταν η ποσόστωση του ΤΥΧΑΙΟΥ σε όλα αυτά και ποια η ποσόστωση του ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ. Αυτά ήταν στο παρελθόν. Σήμερα όμως ένα πράγμα γνωρίζουμε: ότι τα δύσκολα τώρα αρχίζουν που για τις ασφαλιστικές εταιρίες σημαίνει αλλαγή καθολική σε πολλά στα οποία δε θα επεκταθούμε. Αυτό όμως που απαραιτήτως πρέπει να αναδειχθεί -κοινός νους που ερμηνεύει τα τεκταινόμενα- είναι ότι οι εταιρείες να υιοθετήσουν όλες, αρχές απαράβατες όπως: να μην υποτιμολογούν, να μην παραπλανούν με διαφημίσεις που δημιουργούν εντυπώσεις, να φτιάξουν απλά συμβόλαια που να διαβάσει ο κάθε αγοραστής, να ξεφύγουν από κάθε γοητεία της εξουσίας και να γνωρίζουν ότι αυτό που ξέρουν –ή θα έπρεπε να έχουν μάθει- είναι να πουλάνε ασφάλεια.

Απλά και σεμνά και με σοβαρότητα απέναντι στον πελάτη. Μετά από χρόνια άτακτης περιπλάνησης μοιάζει δύσκολο το αυτονόητο;

Πηγή: www.insuranceworld.gr
Αναδημοσίευση από :ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΑΝΕΛΑΚΗ